Ali İhsan köyde oturuyordu. Okul günlerinde arkadaşlarıyla oyunlar oynar,eve geldiğinde de gücü yettiğince babasına yardımcı olmaya çalışıyordu.

Memlekette kış ayları çok soğuk ve karlı geçerdi. Her taraf karlarla kaplanır,yabani hayvanlar yiyecek bulmak için köye inerlerdi.Ay ışığı olduğu gecelerde köyün karşısındaki düzlükte kutlar açıkça görünürdü.

Köy çocuklarının en büyük zevki, tuzak(cele)kurup güvercin avlamaktı. Cele (tuzak)at kuyruğu kılından yapılırdı. Karın içinde görünmezdi. Kuşlar üzerine konsun diye üstüne buğday,arpa gibi yemler atılırdı.Böylece güvercin ve diğer kuşlar yem için tuzağa daha kolay gelirdi.

Günlerden Pazar, hava güneşliydi. Tuzak kurup beklemek için çok uygun bir gündü.Ali İhsan evin önündeki düzlüğe tuzağı kurdu,üzerine buğday dökerek beklemeğe başladı.Aradan çok geçmeden bir grup güvercin tuzağın üzerine kondu.Ali İhsan çok heyecanlandı ve tuzağa doğru koşmaya başladı.Bu sırada gürültüden korkan güvercinler havalanmıştı.Ama beyaz bir güvercin tuzağa yakalanmış can havliyle debeleniyordu.Derken güvercin tuzakla birlikte havalandı.Tuzakla fazla hızlı uçamıyordu.Ali İhsan güvercini izlemeye başladı.Sonunda bir kayalıktaki oyuğa girdiğini gördü.Kayalık biraz yüksekti.Tereddüt etmeden tırmanmaya başladı.Yuvaya bit hayli yaklaşmıştı.Son bir hamleyle güvercin yuvasının olduğu yere gelmişti,yuvasının içindeki güvercini görüyordu.Güvercin yavrularının ağzına yemek veriyordu.Birden tuzağın ipini çekmeği düşündü.Aniden ipe asıldı.Ama ayağını bastığı kayanın ucu kopmuştu.Ali İhsan Tuzağın içindeki güvercinle aşağıya doğru yuvarlandı.Kendine geldiğinde hastanede olduğunu anladı.Bacağı ve kolu kırılmıştı.Bir kaç ay tedaviden sonra iyileşti.Ama artık bacağını eskisi gibi kullanamıyordu.Çocukça hevesi ona bir bacağa mal olmuştu.Çünkü artık topal kalmıştı.

Bu olaydan sonra Ali İhsan hiçbir zaman kuşlara tuzak kurmadı. Arkadaşlarına da hayvan sevgisi aşılamaya çalıştı.

.ilker murat çinitaş.ilkogretimöykulerim/mamak14032008