Aradan bir hafta geçti,

sözleştiğimiz gibi

buluştuk çay bahçesinde.

melekler kadar güzeldi

zarifti her şeyiyle…

Konuştuk ordan buradan,

ıvır zıvır havadan sudan…

Bir an durdum düşündüm

açmalıydım konuyu,

konuşmadan halledemezsin oğlum

bu önemli sorunu.

Birkaç küçük örnekle

konuya dikkat çektim.

Konuştukça açıldı

anlattı isteklerini dileklerini

Söylediği her şeyi

can kulağıyla dinledim.

Gözlerine bakarak

asıl cümleyi söyledim.

“Benimle evlenir misin”dedim

Biraz durdu düşündü.

cevap verdi gülerek

“benimde gönlüm var ama

anneme de sormam gerek”

Devam eden günlerde

tanıştık tüm aileyle

düğün tarihi kararlaştırıldı

ümitle ve neşeyle

Bu tatlı buluşmakların

sonu vardı vuslata

aradan onbeş yıl geçti

sahibiz dört çocuğa

Şimdi mutluyuz dostlar

Darısı şiiri okuyanlara

kararsız ve müzmin bekarlara…

..imcinitas.öyküşiirlerim/31/07/07..mamak/06