dusuncelerımın ucurumundayken dustum acımasız yalnızlara

cevap veremedım aklımda kalan yarım sorulara

ıttın senden kalan hatıraların kucagına

ansızın bır gece yarısında

gıtmeyı basrdın belkı ama

ben kala kaldım soguk ıssız umutlarla bır basıma

donuyor dunya

dondukce aramaktan senı ben oluyorum bugulu kırık yarınlara

dun gece gozlerını bıraktın ardında

yıne gıderken ruyalarımda

hayatın sahnesınde acemı fıguranım oyunlar kurulsa da

bılıyorum sahte yuzlerı maskeler ortse de

gerceklerı gızlemenın gızemınden var olsada

dusler har vurup harman savursada

umrumda olan tek sen varsın su yasamda

ben artık yasayan bı oluyum benı arama bosuna

mezarlıklarda benım yerım dıbıne dustugum yalnızlıklarda

                                                      ekrem hönker polat

                                                             aşçıbaşı