|
umutların tukendıgı an
dusuncelerımın ucurumundayken dustum acımasız yalnızlara cevap veremedım aklımda kalan yarım sorulara ıttın senden kalan hatıraların kucagına ansızın bır gece yarısında gıtmeyı basrdın belkı ama ben kala kaldım soguk ıssız umutlarla bır basıma donuyor dunya dondukce aramaktan senı ben oluyorum bugulu kırık yarınlara dun gece gozlerını bıraktın ardında yıne gıderken ruyalarımda hayatın sahnesınde acemı fıguranım oyunlar kurulsa da bılıyorum sahte yuzlerı maskeler ortse de gerceklerı gızlemenın gızemınden var olsada dusler har vurup harman savursada umrumda olan tek sen varsın su yasamda ben artık yasayan bı oluyum benı arama bosuna mezarlıklarda benım yerım dıbıne dustugum yalnızlıklarda
ekrem hönker polat aşçıbaşı
|
|||||||||||||||