Şimdilik avuçlarıma alamıyorum gül'ü
$imdilik avuçlarıma alamıyorum gülü,
dikenlerini avuçlayabiliyorum.
razı oluyorum can´ımın yanmasına;
can´ımı yakıyorum avuçlarımı sıkarak.../
ey benim sîne-i nurum,
ey benim nûr-u aynım,
ey benim sabrı cemîl´im,
ey avuçlarımı dikenlerine rağmen kendine toprak bildiğim gül´üm,
şimdilerde yakubî bir soluktur içime çektiğim,
dilimin kıyısına dokunan, bir baba yüreğinin niyazı kadar beyaz;
"artık bana güzel bir sabır yakışır!"
dilim, yusuf´umu besleyen bir dua için dokunur söze.
bir yusuf kuyumda ağlar, arşta yükselirken adı
bir yusuf nazarımdaki kıymetini bilmez, eza olurken ahvali sol yanıma...
|
Yorum ( 0 )
Hit:57 |
02.03.2008 23:35:12
Tavsiye: 0
|
| Kategori: fıkra |
|
|
|
