SIVAS YANIKLARINA

SIVAS YANIKLARINA

Temmuzun sıcağında

Kavruldu gönlüm,yüreğim

Tutuşup yandı güller

Hıra Dağında bir kurt

Bir kurt uludu.

Uluyan nefesinden

İnsanlık tutuştu,sanat  tutuştu.

Yakılan müzikti, yakılan şiir

Geleceği geçmişiydi yurdumun

Sivas sokaklarında bağıran

Asırlar ötesinden,şeriattı şeriat.

Başını kaldırdı pir sultan

Bedrettin ,Mustafa Kemal

Ve Galile haykırdı

Ölmeyiz, tükenmeyiz

Yanmakla asılmakla!

Doğarız yeni  çağa

Her alaca şafakla.

Sıyrıldı hasırdan Milcan

Hortladı ortaçağ,hortladı engizisyon

Mekke’de ;Lat, Uzza, Menat

Mısır’da mumyaların gözü açıldı

Madımak otelinden

Yurdumun dört yanına bir aydınlık saçıldı

Yas mumları yakılıp başlandı ağıtlara

Ant içildi karanfille, gidenlerin ardından.

Yangın yerinde şeriatın

İblis yüzüydü sırıtan

Gün aydınlandığı zaman.

Rüzgarın yelesini dağıtır atlarım

İskender yenilir, Timur yenilir zamana

Bu güne ben gelirim

Anadolu’yum

Bin kartaldır kanatlarım.

Bin göz ağlar bugünüme

Bin yürek kanar paramparça

Konuşur, konuşamaz binlerce dilim

Telörgüler çekilmiş gökyüzüme.

Ve  göğü kucaklamış acılarıma baktım

Topladım tümünü ellerim kanayarak

Acı dağlarından bir ateş yaktım.

İçine kinleri, cehaleti attım.

Kızgınım sokaklarına ey eski kent

Yaktığın ateşi söndüremedi Kızılırmak

Yak beni, yok et beni tutuştum

Şehitlerimin yanına kat

Yobazın hançerini sırtımdan çıkart

Aksın kanım Kızılırmak Kızılırmak

Ölmem ben bu yaradan

Çok acılar senfonisi bestelerim daha çoook.

Devletimin boynunda  asılı kalır bu yafta

Yüreğimi ayaklandırır her temmuzda.

                                                 Hürdoğan Aydoğdu