KIYAMETİ KOYU RUJ

Daha değil derken,

Aşkı, bu tenden sıyırmaktaydı,

Yüreği ömrümde duruyor sandığım sevgili.

Kendini böylesi dağlayan kadından,

Acele kalkıp gidiyor, bir konuk gibi...

 

Şehrime alıp tüm şiirlerini,

Peşine düşüyor gözlerim, sende kalanların.

 

En son hangi mısradaydım?

 

Kendime vakitlice sarılarak

Zavallı bir kalabalıktı, avutmaya çalıştığım.

 

Ancak,

 

Kıyameti koyu,

Davetkâr bir rujdu

Dudaklarıma bulaşan  yalnızlık.

 

-gitmek yerine öpsen...-

 

Bakma uzaklığından dökülen yüzüme,

 

Zulmü ağır bir gecenin artığıyım.

Hesabını tutturamadığım...

 

 

nisan-2007/İzmir



Yorum ( 1 )
Hit:107
05.06.2007 15:35:15
Tavsiye: 0
Kategori: Şiir

Arkadaşına Gönder:
Kimden Kime  

Yorumlar





10.09.2007 17:40:06
 Kıyameti koyu,

Davetkâr bir rujdu

Dudaklarıma bulaşan yalnızlık.



-gitmek yerine öpsen...-



Bakma uzaklığından dökülen yüzüme

Zulmü ağır bir gecenin artığıyım.

Hesabını tutturamadığım...


Sevgili Selin...
Blog sayfama girmeye çalışırken
sizin sayfada buldum kendimi...

Uğramışken bu güzelim şiiri okumadan nasıl ayrılabilirdim...

Kutlu-yorum...
Sevgiyle kalın...









Yorum yapabilmeniz için üye olmalısınız. ( Üye olmak için tıklayın. )

Üyeyseniz giriş yapmak için tıklayın.