Giderken,
Şehrini kıstırıp koltuk altına,
Sessiz harfler bırakıp yıkamadığım duvarlara,
Tedirgin eden cevapsızlıkla
Yeni sorular ekip toprağıma,
Bu isyan çığırından çıksın diye,
Dokunduğun her yeri ateşe verdin.
Defalarca yağmalayıp içimi
Susturmaya çalışıp bu sesi
Tırnak aralarında kalan geceyi
Fırlatıp atarken yoksun bir kıyıya,
Deniz, korkundan kımıldamasın diye,
Onca ağırlığına rağmen,
Reddedilmenin şalını örttün Ege’nin omzuna.
Tekinsiz sokaklara döküp gözlerini,
Düşlerinin ince bileğine sarıp hoyrat rüzgarları,
Üşüyen sözlerin anlamlarıyla
O cümle baştan kurulsun diye,
Sustuğun her kelimeyi sağır ettin.
Söyle,
Sence sakinleşir mi
Böylesi sevişmenin ardından
Teninin bu huzursuz izleri?
Artık,
Yabanlığı horlanan emanet bir yürekle
Sensizlikten artan ıssız güne uyanacağım.
|
Yorum ( 0 ) Hit:75 |
05.06.2007 15:59:01 Tavsiye: 0 |
| Kategori: Şiir | |
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için üye olmalısınız. ( Üye olmak için tıklayın. ) Üyeyseniz giriş yapmak için tıklayın. |