Gitti Dediler...

Bekleme o gitti dediler. Oysa evde gibiydin her zamanki gibi. Odalarda kokun var hala, inanmam gittiğine! İşte terliklerin burada, seni bekliyorlar. Yatağı düzeltmemişsin, belli acele çıkmışsın evden, nasılsa birazdan döner düzeltirim diye. Mutfakta yemek yaparken giydiğin pembe çiçekli, göğsünde güneşin güldüğü önlüğün hala ıslak, hani havlu yerine sık sık ellerini yıkayıp da sildiğin önlüğün, inanmam gittiğine... Balkondaki mavi, sarı  menekşelerin toprakları daha ıslak, belli ki yeni su vermişsin, sana yine gülümsesinler diye. Gömleklerimi ütülemişsin, sıralamışsın seninkilerin yanına, her şeyimiz yanyana duruyor hala. İşte çok sevdiğin beyaz gömleğin benimkinin yanında, her şey yerli yerinde. Resimlerin benimkilerle yanyana duruyor, ben yokken sevip okşadığın resimlerim. Bak, bak işte; şu  birbirimize ilk "seni seviyorum" dediğimiz gün çektiğimiz resim. Hatırla ilk heyecanımızı. Son paramızla aldığımız ince gümüş yüzüklerimiz  parmaklarımızda duruyor hala, inanmam gittiğine... Buzdolabının üstünde her sabah ve her akşam birbirimize yazdığımız notlarımız duruyor. Bak daha dün yazmıştın "seni seviyorum" diye, bak benimki de yanında, "bende seni seviyorum aşkım" dediğim not hala duruyor işte. Banyodaki havluda akşamdan silmeye üşendiğin makyajının kalıntıları var, tarağında saçından bir kaç tel kalmış, nasıl inanırım, inanmam,  inanamam  gittiğine... Bu hafta sonu hiç yapmadığımız şeyleri yapacaktık, yeniden yaşayacaktık çocukluğumuzu, bak duruyor piknik çantamız, hani dün hazırlamıştın ya, hatta bir eksiğimiz vardı çıkıp onu alacaktık bu gün. Sana papatyalardan taç yapacaktım, dizlerime yatıp gözlerini kapatacaktın, gökyüzünde uçan kuşları sayacaktık bir bir inanmam gittiğine...

Bu bir düş olmalı, hatta bir kabus bir karabasan. Şimdi uyanacağım ve yanımda bulacağım seni yine. Gözlerimi sımsıkı kapattım uyuyorum, birazdan uyanacağım. Açmaya korkuyorum gözlerimi elimle yokluyorum sol yanımı dokunmak için sana, YOKSUN...

Hala inanmıyorum gittiğine...

Şimdi yerimden kalkıp mutfağa gideceğim demlediğin çaydan bir bardak içeceğim. Geliyorum bak, çık saklandığın yerden üzme beni. Her zamanki gibi saklandığın yerde bulacağım seni, dolabın arkasında. Geliyorum haberin olsun. Elma dersem çık, Armut dersem çıkma, saklan geliyorum, inanmam gittiğine...

YİNE YOKSUN...

Anladım bakkala gittin, taze ekmek sevdiğimi biliyorsun geleceksin birkaç dakika sonra, kapının zilinde elin şimdi çalacaksın, inanmadım ki gittiğine...

SAATLER GEÇTİ YOKSUN.

Öğlen derken, bak akşam oluyor hava karardı. Sen korkarsın karanlıktan hemen eve dönersin biliyorum. Bakkaldaki ekmeği almadın, bir kaç sokak ötedeki fırına gittin, belki orada da beğenmedin mısır ekmeğini, başka bir fırına gittin, zamanın nasıl geçtiğini anlamadın o telaşla. Mısır ekmeğinin tazesini sevdiğimi bilirsin sen. Ararken yoksa, yoksa kayboldun mu sen? 

YOKSUN HALA...

GECE YARISI OLDU.

İNANMIYORUM GİTTİĞİNE!

Kapı çalıyor, kapımız çalıyor geldin işte...

HİÇ İNANMADIM GİTTİĞİNE...

GELEN SEN DEĞİLSİN.

Karşı komşu haber veriyor, "gördüm gitti, hatta elinde bavulu da vardı" diyor, umutlarımı yitirmiyorum. Beraber hazırladık hafta sonu için bavullarımızı, daha dün gece yan yana duruyorlardı, gidip bakacağım koyduğumuz yere. Koşarak gidiyorum,  ikimizin bavulunu yanyana bulacağım biliyorum, inanmam gittiğine...

YOK, YOK, YOK, yerinde... Bavulun yok yerinde...

Benimki siyahtı duruyor, mavi olan seninkiydi... YOK YERİNDE

YOKLADIM,

YÜREĞİMDE YOK YERİNDE...

VE,..

İNANDIM GİTTİĞİNE...