Anladım diyemem ki! Suçluyum 
Belki ben anlatamadım sana kendimi 
Tutuştum, yandım da yokluğunda her gece 
Yine gözyaşlarımla söndürdüm kalbimi 
Her gün her dakika seni özlerdim 
Bitmezdi kederim senin yanında bile 
Susardım, gözlerime baktığın zaman 
Mermer bir heykelin çaresizliğiyle 
Oysa neler düşünürdüm sen yokken 
Sana kavuşunca neler söylemek isterdim 
Dakikalar bir ışık hızıyla geçerdi 
Ayrılık başlayınca ben biterdim 
En kötüsü beni koyup gitmendi 
O öyle bir yalnızlıktı anlatılmaz 
Hep yarım kalmış heyecanlar hazlar içinde 
Biterdi bir kış, geçerdi bir yaz 
Ve nice yıllar kovalardı birbirini 
Gözlerimde gitgide büyürdü mesafeler 
Bütün teselliler uzaklarda kalırdı 
Bütün çiçekleriyle solardı bahçeler 
Ne olurdu saadetlerin en büyüğü 
İşte ellerimde al, diyebilseydim 
Anlardın, ve hiç gitmezdin, değil mi 
Bir gün duyduğum gibi kal diyebilseydim